وبلاگ
آشنایی با ساکارز موجود در عسل
برای اینکه عسل طبیعی و سالم تری مصرف کنیم باید با مولفه های تشخیص آن بیشتر آشنا شویم . ساکارز یکی از مهم ترین مولفه های تشخیص یک عسل خوب می باشد که طبق استاندارد باید زیر 5 درصد باشد جز موارد خاص که در ادامه به آن اشاره خواهیم کرد .
آشنایی با ساکارز عسل
ساکاروز در اصل همان شکری است که روی میز صبحانه خیلی از ما پیدا میشود؛ یکی از انواع کربوهیدراتها که علاوه بر شیرینکردن چای صبحانه، وظیفه دیگری بر دوش دارد و آن تأمین انرژی مورد نیاز بدن است. اگر بخواهیم علمیتر صحبت کنیم، ساکارز نوعی کربوهیدرات و از دسته دوقندیهاست؛ یعنی از دو مولکول گلوکز و فروکتوز تشکیل شده است. اگرچه گلوکز و فروکتوز هم مثل ساکاروز در بسیاری از مواد غذایی طبیعی و صنعتی که ما به صورت روزانه مصرف میکنیم وجود دارند، ولی تأثیری که بر بدن میگذارند متفاوت از ساکارز است؛ به خصوص اگر پای رژیم لاغری و بیماری دیابت وسط بیاید.
گلوکز و فروکتوز هر دو از ساکاروز شیرینتر هستند. همین مسئله برخی متخصصان تغذیه را به این باور رسانده که بدن با مصرف میزان کمتری از فروکتوز یا گلوکز در مقاسه با ساکاروز میتواند قند مورد نیازش را به دست آورد. این نکته میتواند برای افرادی که رژیم لاغری دارند حائز اهمیت باشد. این افراد و کسانی که از دیابت رنج میبرند میتوانند میزان کمی از فروکتوز را به رژیم غذایی خود بیافزایند، چرا که فروکتوز شاخص قند خون (GI) پایینتری دارد. شما میتوانید نیاز بدن به فروکتوز را با خوردن عسل، میوههای شیرین مثل انگور و سبزیجاتی مثل کلم، گوجه، پیاز و بادمجان تأمین کنید.
میزان ساکارز عسل چقدر باید باشد؟
بخش عمده ی عسل طبیعی از فروکتوز و گلوکز تشکیل شده است؛ دو مولکول قندی که با حفظ رطوبت عسل، ماندگاری آن را تا چندین سال افزایش میدهند. با توجه به اینکه معمولا ۱۰ درصد عسل هم آب است، پس جای چندانی برای ساکاروز باقی نمیماند. این مولکول قند که برای خریداران حرفهای شناختهشدهتر از سایر قندهای موجود در عسل است، کمتر از ۵ درصد این محصول طبیعی را تشکیل میدهد. البته همین میزان ناچیز برای اینکه ساکاروز را به یکی از عوامل اصلی تشخیص کیفیت عسل و تعیین بالا یا پایین بودن قیمت آن تبدیل کند کافی است، و به نوعی عسل هایی که دارای ساکارز زیر 1 درصد باشند را در رده عسل های درمانی و دیابتی قرار می دهند.
چه عسل هایی ساکاروز بالایی دارند ؟
منبع شهد مهمترین عامل تاثیرگذار بر ساکارز است. بسته به این که زنبور از چه گل یا گیاهی تغذیه کرده ساکارز عسل میتواند بالا یا پایین باشد.
شهد گیاهانی چون گون و گشنیز به طور طبیعی ساکارز پایینی دارند و درصد آن حتی زیر ۱ هم میشود.
عسل مرکبات و کنار به طور طبیعی ساکارز بالایی دارند که به طور معمول بین ۷ تا ۱۰ درصد میباشد.
ساکارز معمول در عسل ایران و استاندارد بین المللی 5 است.
و بالاتر این مقدار دلایل زیر را شامل می شود:
تغذیه با شربت شکر
عسل نارس
برخی عسل های خاص مثل کنار، مرکبات، بهارنارنج،گل گندم نیز ساکارز بالای 5 هم دارند.
نکته : درصورتی که عسل را به مدت چندسال نگهداری کنید ساکاروز آن پایین می آید و می توان به آن عسل دیابتی هم گفت. البته ناگفته نماند که عسل هم مانند تمام مواد غذایی هر چقدر تازه تر باشد دارای ویتامین و املاح مفید بیشتری است .